In My Mind

  

   ما مثل بادکنکی هستیم که نخ آن دست خداست. به هر طرف که بخواهد می کشاندمان.

   در آسمان پروازمان می دهد و در زمین بند را می کشد... و چقدر آسیب پذیریم. با یک

 تلنگرمی ترکیم و محو می شویم.

........................................................

   ای لایتناهی؛ تو کیستی؟ آیا تو هسته اتمی که الکترونها گرداگردت در حرکتند؟ آیا به

 علت انفجار یک اتم مادر که تو بوده ای؛ حیات آغاز شده است؟ هستی نشأت گرفته؟ از

 تو جدا شده ایم و به تو خواهیم پیوست؟

نوشته شده در ٢۳ اسفند ۱۳۸۳ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ توسط نازیلا نظرات () |


بزرگترين سايت خدمات دهي به فارسي زبانان